Cowboy Carter (★★★★): Heruitvinding van formaat


Cowboy Carter luidt een nieuw hoofdstuk in van Beyoncé’s drieluikproject. Na het geslaagde RENAISSANCE uit 2022 was het even uitkijken naar wat het tweede deel zou brengen. Na een geslaagde tournee, met tussenstop in België, en een concertfilm die daarbij hoorde, is de zangeres klaar voor Act ii. Na een reclamespot tijdens de Super Bowl loste Queen B twee nieuwe nummers waarmee ze een volledig nieuwe richting uitging.

Beyoncé is al jarenlang een icoon in de muziekwereld. Iedereen kent hits als “Crazy in Love” en “Single Ladies”. De zangeres laat zich niet definiëren door één genre. Voor het nieuwe album dompelt ze zich onder in de countrywereld. Eerder deed ze dit al met “Daddy Lessons” op het album Lemonade. Volgens de woorden van de zangeres is dit geen countryalbum, maar is Cowboy Carter in de eerste plaats een Beyoncé album.

Van het album hoorden we eerst “TEXAS HOLD ‘EM” en “16 CARRIAGES”. Deze twee nummers lagen qua sfeer ver uit elkaar maar konden ons beide bekoren. Tot enkele dagen geleden was er veel onduidelijkheid over de tracklist en die bracht ons enkele verrassingen. Cowboy Carter bestaat namelijk uit 27 nummers en duurt niet minder dan 78 minuten. Dit is ongeveer zestien minuten langer dan voorganger RENAISSANCE.

Het album bevat enkele opmerkelijke en onverwachte features. Naast samenwerkingen met Miley Cyrus, Post Malone en Shaboozey, krijgen we ook gesproken intermezzo’s van countrylegendes Willie Nelson, Dolly Parton en Linda Martell. Zelfs dochter Rumi Carter kreeg een plaats op het album in de intro van “PROTECTOR”. Als je denkt dat de verrassingen daarmee gedaan zijn, heb je het mis. Het album bevat namelijk twee covers, namelijk “Blackbird” van The Beatles en “Jolene” van Dolly Parton. Klakkeloos kopiëren doet Beyoncé niet, want beide nummers worden in een nieuw jasje gestoken.

Het album bevat opvallend veel rustige nummers, zeker na RENAISSANCE. Deze liggen meer in de lijn van nummers als “1+1” en andere ingetogen ballades. Toch zorgt Beyoncé met de countryinvloed voor vernieuwing. De superster kreeg op voorhand heel wat commentaar te verduren nadat ze zich aan het countrygenre waagde. Dit kaart ze al aan in het eerste nummer “AMERIICAN REQUIEM” met de lyrics ‘They used to say I spoke, “Too country” / And the rejection came, said I wasn’t, “Country ‘nough”’, waarmee de activiste zich meteen van een kritische kant laat zien. Op het daaropvolgende “BLACKBIIRD” wordt het wat intiemer. De cover bevat op zijn beurt al de eerste features met Tanner Adell, Brittney Spencer, Tierra Kennedy en Renya Roberts. Al krijgen we alleen de stemmen van Tanner Adell en vooral Beyoncé te horen, die hier wondermooi zingt.

Waar het de eerste paar nummers nog wat onduidelijk is wat Beyoncé precies wilt doen, wordt het concept wat duidelijker tijdens interlude “SMOKE HOUR ★ WILLIE NELSON”. We zijn namelijk aan het luisteren naar de uitzending van KNTRY RADIO TEXAS. Met enkele fragmenten van andere nummers wordt dit intermezzo ingeleid. Daarna gaan we de meer aanstekelijke weg op met het momenteel populaire “TEXAS HOLD ‘EM” dat net als “BODYGUARD” in deze context bij de meer uitbundige nummers hoort. Toch heeft die tweede ook een eerder relaxe sfeer en worden we tijdens het leuke refrein naar hogere sferen gebracht.

Op “DOLLY P” horen we de herkenbare stem van Parton, die refereert naar ‘Becky with the good hair’ uit “Sorry” van Beyoncé klassieker Lemonade. Ook verwijst de countrylegende naar haar versie van “Jolene”, wat een voorzetje geeft naar de versie van Beyoncé. De iconische versie wordt alle eer aan gedaan, ondanks dat Beyoncé de tekst wat aanpast en het lied een andere lading geeft door onder meer te verwijzen naar haar creoolse afkomst.

In “DAUGHTER” waagt Beyoncé zich aan de Italiaans aria “Caro Mio Ben” en dat klinkt even breekbaar als het kalme gitaarwerk dat ermee gepaard gaat. Na een hemelse outro schiet Beyoncé weer in actie op “SPAGHETTII” waarop er stevig gerapt wordt vooraleer ze haar mooie zangstem nog eens laat horen op “ALIIGATOR TEARS”. Het nummer heeft wederom een relaxe sfeer waarbij de muziek, ondanks vrij simpel over te komen, toch mooi gelaagd is. Beyoncé toont op COWBOY CARTER meermaals aan dat ze geen uitbundige popsongs moet maken om hoogstaande kwaliteit te leveren.

Van alle samenwerkingen is het die met Miley Cyrus die er het meest uitspringt. Willie Jones en Post Malone hebben allebei hun meerwaarde op de plaat, maar de manier waarop Beyoncé’s stem versmelt met die van Cyrus op “II MOST WANTED” is niet te evenaren door Jones en Malone. op “YA YA” wordt Beyoncé dan weer bijgestaan door samples uit “These Boots Are Made for Walkin’” van Nancy Sinatra en “Good Vibrations” The Beach Boys die de aanstekelijke sfeer versterken. Ook “RIIVERDANCE” is een catchy gitaardeuntje geworden waarbij akoestische gitaren worden gecombineerd met r&b en hiphop. Muzikaal sterk, maar tekstueel met momenten wat eentonig. Ook “II HANDS II HEAVEN” bekoort niet helemaal, maar geeft Beyoncé nog maar eens de kans om haar prachtige stem te laten horen.

“SWEET ★ HONEY ★ BUCKIIN’” doet ons enigszins aan “PURE/HONEY” van RENAISSANCE denken. Het nummer bestaat ook uit verschillende delen die naadloos in elkaar overgaan en zo een mooi geheel vormen. Shaboozey en Pharrell Williams helpen hierbij. Vooral het “BUCKIN’”-gedeelte kan ons overtuigen door zijn aanstekelijkheid. Afsluiten gebeurt met het religieus getinte “AMEN”, waarin er verwezen wordt naar beginnummer “AMERIICAN REQUIEM” en zo is de cirkel rond.

Alles wat Beyoncé aanraakt verandert in goud. Zo bewijst ze vlotjes dat ze zich opnieuw kan heruitvinden en de fans weer iets nieuws en goed kan geven. Één van de weinige opmerkingen die we kunnen geven, is dat door de vele nummers sommige andere, die individueel niet slecht zijn, meer naar de achtergrond verdwijnen omdat ze het sterkere geweld niet kunnen evenaren. De zangeres haalde alles uit de kast voor dit album, van gastbijdrages tot covers en andere leuke verassingen. Nu Act ii als een paal boven water staat zijn wij zeer benieuwd wat Beyoncé gaat doen in het vervolg. De Amerikaanse zal aardig haar best mogen doen om een waardige opvolger te maken na twee sterke en uiteenlopende platen.

Facebook / Instagram / X / Website

Ontdek “BODYGUARD”, ons favoriete nummer van Cowboy Carter in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.





Source link

Leave a Comment